تبلیغات
نور شریعت - عبادات از دیدگاه قرآن آیات الاحکام/آیت الله سید نورالدین شریعتمدار جزایری بخش ششم

نور شریعت
 

بـه سـایـت نـور شـریـعـت خـوش آمـدیـد
 

نقص در وضو از دیدگاه قرآن

وضو گرفتن در قرآن برای انجام دادن نماز است و پیش از نماز باید وضوی کامل و صحیح گرفت آنگاه به نماز ایستاد.

اگر قبل از نماز متوجه شد وضویش ناقص بوده باید وضو بگیرد و همچنین اگر در اثنای وضو گرفتن شک کند در انجام کاری که گذشته باید برگردد و آنچه را شک داشته انجام دهد اما اگر بعد از تمام شدن از وضو شک کند در کاری از کارهای وضو که آن را درست انجام داده یا غلط اعتنا نمی‌کند و وضویش صحیح است و تمام بودن وضو به این است که خود را بر بنای فارغ بودن و تمام شدن از آن بداند.

 

کسی که می‌داند وضو گرفته و شک می‌کند باطل شده یا نه بنا می‌گذارد بر داشتن وضو و لازم نیست وضو بگیرد و کسی می‌داند چیزی که وضو را باطل می‌کند انجام داده و شک دارد بعد از آن چیز باطل کننده وضو گرفت یا نه باید وضو بگیرد.

اگر بعد از خواندن نماز شک کند وضو داشته یا نه نمازش صحیح است و برای نماز بعد از آن باید وضو بگیرد و اگر در اثنای نماز شک در وضو کند نمازش باطل است و باید وضو بگیرد.

اگر بعد از تمام شدن وضو شک کند که انگشتر و مانند آن که در دستش بوده مانع از رسیدن آب بوده یا نه اعتنا به شک نکند و وضو صحیح است و همچنین اگر مانع از رسیدن آب بر اعضای وضو باشد و شک کند این مانع قبل از وضو بوده که وضویش باطل است و یا مانع بعد از وضو آمده پس وضویش صحیح است بنا بگذارد بر صحیح بودن وضو و بهتر است وضو بگیرد.

اگر محل وضو نجس بوده و وضو گرفته و نماز خوانده و پس از نماز شک کند آن را تطهیر کرده یا نه نمازی که خوانده صحیح است. اما برای نماز بعد باید وضو بگیرد.

چیزهایی که وضو را باطل می‌کند در قرآن

در آیه وضو بول و غایط وضو را باطل می‌کنند که فرمود {یا أَیّهَا الّذینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَیْدِیَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَیْنِ وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطّهّرُوا وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى‏ أَوْ عَلى‏ سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَیَمّمُوا صَعیدًا طَیِّبًا فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَ أَیْدیكُمْ مِنْهُ ما یُریدُ اللّهُ لِیَجْعَلَ عَلَیْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَ لكِنْ یُریدُ لِیُطَهِّرَكُمْ وَ لِیُتِمّ نِعْمَتَهُ عَلَیْكُمْ لَعَلّكُمْ تَشْكُرُونَ}([1])

چیزهایی دیگر نیز وضو را باطل می‌کنند مانند باد معده که از پشت خارج شود و خواب که غالب بر عقل باشد که صدا را نشنود و فرق ندارد خواب در حال دراز کشیده بر زمین باشد یا نشسته یا ایستاده و استحاضه قلیله که بعد از این بیان خواهد شد و بنابر احتیاط واجب نیز هر چیزی که عقل را بردارد مانند دیوانگی بیهوشی و مانند اینها وضو را باطل می‌کند.

اگر وضو داشته باشد و شک کند چیزی که وضو را باطل می‌کند از او خارج شد یا نه بنا می‌گذارد بر خارج نشدن و وضو داشتن و لازم نیست وضو بگیرد و اگر می‌داند چیزی خارج شده  و نمی‌داند بول است که وضویش باطل است یا مذی است که وضویش باطل نشده اگر استبراء کرده بنا می‌گذارد بر صحت وضو و لازم نیست وضو بگیرد و اگر استبرا نکرده بنا می‌گذارد بر باطل بودن وضو و باید وضو بگیرد اگر نیاز به وضو دارد.

استبرا این است که سه بار انگشت سبابه خود را از کنار مقعد تا بیخ آلت بکشد سپس سه بار آلت را که میان دو انگشت گرفته از بیخ آن تا سر آن بکشد آنگاه سه بار سر آلت را میان دو انگشت خود فشار دهد اگر مردی پس از بول استبرا کند هر رطوبتی که از او خارج می‌شود پاک است و اگر وضو داشته وضویش باطل نیست.

بیرون آمدن سه آب وضو را باطل نمی کند 1- مذی و آن آبی است که بعد از بازی کردن با شهوت بیرون می‌آید 2- ودی و آن آبی است که بعد از خروج بول بیرون می‌آید 3- وذی و آن آبی است که بعد از خروج منی بیرون می‌آید.

کسانی که در بیرون آمدن بول و غایط از خود بی اختیار هستند چهار گروهند گروه اول کسانی که به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن می‌توانند خودداری کنند باید وضو و نماز خود را در این زمان قرار دهند و نماز با وضویی صحیح بخوانند و فرق ندارد این زمان در اول وقت نماز باشد یا آخر یا وسط و باید منتظر همین زمان باشند و نماز خود را در آن قرار دهند.

گروه دوم کسانی که فرصت وضویی هم ندارند و در اثنای وضو بول و یا غایط خارج می‌شود یا فرصت وضو دارند اما فوری پس از وضو بول و غایط خارج می‌شود اینها برای نماز و وضو می‌گیرند و نماز می‌خوانند و هر چه از آنها خارج شود نماز و وضو صحیح است و می‌توانند نماز دیگری پس از نماز اول نیز با همان وضو بخوانند مگر این که وضویشان با غیر بول و غایط باطل شود که باید وضویی دیگر بگیرند.

گروه سوم کسانی هستند که فرصت وضو گرفتن را دارند و می‌توانند بخشی از نماز را هم با همان وضو بخوانند لیکن در اثنای نماز بول یا غایط از آنها خارج می‌شود و در وضو گرفتن در حال نماز یک بار یا چند بار بر آنها سختی و حرج نیست این گروه پس از وضو نماز می‌خوانند و هر گاه در اثنای نماز وضو باطل شد وضو می‌گیرند و به نماز ادامه می‌دهند و اگر بعد از تمام شدن نماز وضویشان باطل شد پس از نماز برای نماز دیگری وضو می‌گیرند.

گروه چهارم همان گروه سوم اما وضو گرفتن در حال نماز بر آنها سخت باشد این گروه وضو می‌گیرند و نماز می‌خوانند و به همان وضو اکتفاء می‌کنند.

این چهار گروه هرچند به شکلی که گفته شد نماز می‌خوانند اما احتیاط واجب آن است نسبت به غیر نماز مانند کسی است که وضو ندارد پس نباید به قرآن و اسم خدا دست بزند یا کاری که در انجامش وضو شرط است انجام دهد.

اگر این گروهها بخواهند نماز احتیاط بخوانند واجب آن است که برای آن هم وضوی جدیدی بگیرد اما برای قضای اجزایی از نماز که فراموش شده مانند تشهد فراموش شده و یک سجده فراموش شده که می‌خواهند بعد از نماز آن را قضا کنند وضوی جدید لازم نیست.

بر این گروهها واجب است برای این که نجاست لباسشان را آلوده نکند بر خود چیزی به بندندکه مانع از رسیدن نجاست به لباس باشد اما واجب نیست برای هر نماز آن را عوض کنند.

چیزهایی که باید برای آنها وضو گرفت در قرآن

اول چیزی که باید برای آن وضو گرفت نماز است که در قرآن آمده {یا أَیّهَا الّذینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَیْدِیَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَیْنِ وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطّهّرُوا وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى‏ أَوْ عَلى‏ سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَیَمّمُوا صَعیدًا طَیِّبًا فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَ أَیْدیكُمْ مِنْهُ ما یُریدُ اللّهُ لِیَجْعَلَ عَلَیْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَ لكِنْ یُریدُ لِیُطَهِّرَكُمْ وَ لِیُتِمّ نِعْمَتَهُ عَلَیْكُمْ لَعَلّكُمْ تَشْكُرُونَ}([2])

ای کسانی که ایمان آورده‌اید هر گاه برمی‌خیزید برای نماز پس صورتهای خود را بشویید تا آخر...

هر کس بخواهد نماز بخواند اول باید وضو بگیرد نماز واجب یا نماز مستحب و برای قضای سجده فراموش شده و تشهد فراموش شده بعد از نماز اگر وضو نداشته باشد باید وضو بگیرد و بنابر احتیاط واجب برای سجده سهو نیز وضو بگیرد.

طواف خانه خدا مثل نماز است باید با وضو باشد آن طوافی که از اعمال حج یا عمره باشد و تفاوت ندارد حج واجب باشد یا مستحب طواف آن باید با وضو باشد اما طواف مستحب را که انسان برای خود یا نیابت از دیگری انجام می‌دهد و از اعمال حج و عمره نیست وضو برای آن لازم نیست و وضو مستحب است.

کسی که می‌خواهد به نوشته قرآن دست بزند یا بخشی از بدن خود را به آن برساند باید وضو داشته باشد و اسم خدا {اللّٰه} نیز همین حکم را دارد و بنابر احتیاط واجب دیگر نام‌های خدا و صفات او نیز چنین است و بنابر احتیاط مستحب نام پیامبران و امامان و فاطمه زهراء صلوات الله علیهم نیز چنین است.

در حکمی که گفته شد تفاوتی نیست نوشته قرآن معمولی باشد یا کنده‌کاری یا برآمدگی یا خیاطی بر پارچه یا به هر شکل دیگر که رسانیدن بخشی از بدن به اینها بی وضو حرام است و رسانیدن تمام اجزای بدن به قرآن بی وضو جایز نیست حتی ناخن انگشت دست لیکن رسانیدن موی بدن بی وضو اشکال ندارد.

دست زدن به الفاظی که مشترک بین قرآن و غیر قرآن است بستگی دارد به قصد نویسنده آنها اگر نویسنده به قصد قرآن آنها را نوشته دست بی وضو نباید به آنها زد و اگر به قصد غیر قرآن آنها نوشته دست بی وضو به آنها زدن اشکالی ندارد.

وضو را در تمام اوقات می‌توان به قصد قربت گرفت هر چند وقت نماز واجب باشد و در وقت نماز واجب می‌تواند برای عمل مستحبی وضوی مستحب بگیرد و پس از گرفتن وضو به قصد قربت می‌تواند با آن هر عملی که نیاز به وضو دارد انجام دهد و اگر وضو را به قصد عملی مخصوص مثل طواف واجب بگیرد می‌تواند با آن عمل دیگری انجام دهد و در وقت نماز واجب اگر به قصد عمل مستحبی وضوی مستحب بگیرد می‌تواند با آن نماز واجب بخواند.



([1]) سوره مائده آیه 6.

([2]) سوره مائده آیه 6.






 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

.: Weblog Themes By Pichak :.


Online User
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک

  • دانلود فیلم
  • خرید vpn
  • ضایعات